شاگردم نشسته بود

فلسفه می خواندیم. به بحث "دور" رسیدیم

به دخترک گفتم: "دور" را تعریف کن

جواب داد: یعنی وقوف یک امر بر امر دیگر، مثلا تا الف نباشد ب نیست و تا ب نباشد الف و این باطل است

ادامه داد: دو نوع است یکی مضمر و دیگری مصرح...

من دیگر حواسم نبود.

اندیشیدم: نکند عشق ما را " دور" گرفته باشد. نکند تو بگویی تا او نیاید من نروم. نکند من بگویم تا او نیاید من نروم. نکند...

نکند عشق ما را "دور" گرفته باشد. آخر "دور" باطل است...

 

پی نوشت: "دور" یک اصطلاح فلسفی است. برای مثال فرض کنید دو نفر می خواهند با هم مسابقه بدهند حال اگر نفر اول به نفر دوم بگوید تا تو حرکت نکنی من شروع به حرکت نمی‌کنم و نفر دوم هم به نفر اول بگوید تا تو حرکت نکنی من هم حرکت نمی‌کنم، در این صورت هیچگاه این مسابقه شروع نمی شودو هیچ کدام از آن دو شروع به حرکت نمی‌کنند. به این حالت دور گفته می شود و آن محال است. و برای اثبات خداست. چون جهان وجود آمده پس علتی داشته و آن علت علتی دیگر تا به علت العلل برسد و...

 



تاريخ : دوشنبه ٥ خرداد ۱۳٩۳ | ٢:٠٢ ‎ب.ظ | نویسنده : رویا صفرزاده | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.