منت خدای را عزوجل، که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت. هر نفسی که فرو می رود ممد حیات است و چون برمی آید مفرح ذات. پس در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی شکری واجب.

از دست و زبــــان که بــرآید، کز عهـده شکرش بـــردرآید

بنده همان به که ز تقصیر خویش، عذر بدرگاه خدای آورد

ورنــه سزاوار خـداونـدیش، کس نتواند که به جـــای آورد

با توکل به خدای مهربانم و امید به محبتهای سپید دوستانم آغاز کردم و آرزو دارم با یاری حی سبحان و تشویق یاران ادامه دهم...



تاريخ : چهارشنبه ٥ امرداد ۱۳٩٠ | ۱۱:۱۱ ‎ب.ظ | نویسنده : رویا صفرزاده | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.