شبِ قَدرست و شدم ساکنِ میخــانۀ عشق        می زنم بوسه به جام می و پیمانۀ عشق

شبِ قـدر است و مَلَک آمده از عـــرشِ وجود        مـُــژده وصـــل بیـــاورده زِ جـــانــانۀ عشق

رهـــــروِ وادی پُــــر وحشتِ رنـــجیــــم و بلا          مَقصد مـاست حرمخانه و کاشانۀ عشق

زاهـِــــدا طعنۀ بیجــــا مَـزن و خُــــــرده مگیر          مستِ مستیم و خـــراباتی میخانۀ عشق

عهدِ مجنون بگذشته است و کنون نبوبتِ ماست          دل بَــر آن لیـلی لیلا شــــده دیوانۀ عشق

حَــــرم و کعبـــه و دِیـــرست زیـــارتگه عـــام          قبله‌ی اهل محبت حَــرم و خـانه‌ی عشق

صــابــر از سوز درون نغمه‌ی جــانسوز سرود

بـــــوده از روز ازل والـــه و پـــــروانه‌ی عشق



تاريخ : یکشنبه ۳٠ امرداد ۱۳٩٠ | ۱٠:٠۳ ‎ق.ظ | نویسنده : رویا صفرزاده | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.