دوست دارم آدم‌هایی که شبیه خودم هستند. دوست دارم وقتی دلم برای حلزون بیچاره‌ای که از عشق بارون زده توی جاده میسوزه و حواسم هست پا روش نذارم بعد یکی از پشت سر بگه: بچه‌ها مواظب لگد کردن حلزون‌ها باشید.. دوست دارم این آدمهایی که مثل خودم حتی به فکر خرخاکی‌ها هم هستند. دوستشون دارم... آدمهایی رو که باهاشون از ته دل میخندم... یکرنگ، یکدل، یک‌رو، یک‌دست و مهربونند.. دوستشون دارم آدمهایی که وقتی از گربه‌ها میگم یه جوری نگاهم نمیکنن.. دوست دارم کسایی رو که میفهمن دونه پاشیدن برای کبوترها چه مزه‌ای داره.. دوست دارم آدمهایی که میدونن طبیعت یعنی چی، گل یعنی چی، مهربونی یعنی چی، خدا یعنی چی، انسان بودن یعنی چی، عشق یعنی چی...

چی کار کنم؟ دوستشون دارم دیگه.... خوبن!



تاريخ : شنبه ٢۱ اردیبهشت ۱۳٩٢ | ٩:٢۳ ‎ق.ظ | نویسنده : رویا صفرزاده | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.