شب قدر و علی و عشق...

 

 

  شبِ قَدرست و شدم ساکنِ میخــانۀ عشق        می زنم بوسه به جام می و پیمانۀ عشق

شبِ قـدر است و مَلَک آمده از عـــرشِ وجود        مـُــژده وصـــل بیـــاورده زِ جـــانــانۀ عشق

رهـــــروِ وادی پُــــر وحشتِ رنـــجیــــم و بلا          مَقصد مـاست حرمخانه و کاشانۀ عشق

زاهـِــــدا طعنۀ بیجــــا مَـزن و خُــــــرده مگیر          مستِ مستیم و خـــراباتی میخانۀ عشق

عهدِ مجنون بگذشته است و کنون نبوبتِ ماست          دل بَــر آن لیـلی لیلا شــــده دیوانۀ عشق

حَــــرم و کعبـــه و دِیـــرست زیـــارتگه عـــام          قبله‌ی اهل محبت حَــرم و خـانه‌ی عشق

صــابــر از سوز درون نغمه‌ی جــانسوز سرود

بـــــوده از روز ازل والـــه و پـــــروانه‌ی عشق

/ 6 نظر / 30 بازدید
ساراي

خيلي قشنگ بود

ساراي

يويا جونم دوست دارم كه عكسهاي ماهي ها و اون حلزون هاي كه اسمشون فكركنم هلي و هولي بود با اون گربه هاي با كلاست رو كه هميشه تعريفشون مي كني تو وبت بزاري مي خواهم ببينمشون.

آبجی مریم

در این شب قدر تقدیری سراسر خیر و برکت،خرسندی و سلامت، خوشبختی و سعادت در دنیا و آخرت برایت آرزو مندم.

فاطمه

التماس دعا

مریم

روح آقای صابر کرمانی شاد. شعر خیلی قشنگی بود

آرش

خوبی بانو؟ [گل][گل][گل]